sexta-feira, 6 de fevereiro de 2009

Para ti que sabes quem és..

Estava eu deitado no solo,

sob um sol frio e desditoso,

consumindo preces e sonhos

ansiando um dia mais caloroso

quando surgiste do inesperado, no crepúsculo do horizonte,
e me impuseste a tua presença, mesmo quando te ausentavas...
reconstruíste o forte da minha esperança, deteriorado por fogos de outras guerras..
lançaste-me o teu feitiço, que me levou para bem longe de tudo o que os nossos sentidos percepcionam..

Começámos ambos mais um recomeço..
Reergueste-me, e agora deixa-me reerguer-te a ti,
não tenhas medos ou ilusões..
eu vou lutar por nós os dois..

Porque te deixas levar,

em medos ou fantasias

quando o que te quero dar

sei eu, é o que tu querias





Quero que me queiras

da mesma forma como eu te quero,

e que sintas que o que te digo

é profundamente sincero



Sem comentários: